در میان هیاهوی زمانه، کودکی با چشمانی سرشار از معصومیت و قلبی که به باورهایش گره خورده، قاب خاطرهای را در دست گرفته است. او نه فقط یک عکس، که پیوند نسلها را در آغوش دارد؛ پیوندی میان راهِ رفته و راهی که در پیش است.
در میان این همه شکوه، آنچه بیش از هر چیز چشمنوازی میکند، استواریِ نگاه این کودک است. نگاهی که گویی میگوید: «من میراثدارِ این راهم؛ من به این باور، ریشه در خاک دارم.»
هستند که از نسلی به نسل دیگر داین لحظه، تصویرِ آرامشبخشِ پیوند است؛ پیوندِ کودکیِ یک نسل با آرمانهای بلند یک سرزمین. چه زیباست تماشای این خلوتِ صمیمانه، جایی که دلِ کوچکِ یک کودک، آینهدارِ بزرگیِ یک تاریخ میشود.
خبرنگار : زهرا شهبازی
۰
از ۵
۰ مشارکت کننده
